Święty Symeon Słupnik Starszy

Koniec w. IV - 459
Nasz Święty przyszedł na świat w Sisa (Sis) na pograniczu Cylicji i Syrii, w pobliżu Antiochii Syryjskiej. Miejscowość nosi obecnie nazwę turecką Islahije.
Urodził się pod koniec wieku IV, a pochodził z rodziny pasterskiej. Miał liczne rodzeństwo, które jednak rychło zabrała mu śmierć. Pozostał na ojcowiźnie z bratem, Samsonem. Po śmierci rodziców i brata sprzedał majątek rodzinny i rozdał ubogim pieniądze, jakie za niego otrzymał. Wstąpił do eremitów zamieszkałych w liczbie ok. 100 w Teleda, ale rychło to miejsce opuścił, tęskniąc za życiem pustelniczym. Tam wystawił sobie słup z małą platformą, na którym przebył ok. 40 lat, podnosząc jego wysokość stopniowo od 10 do 60 stóp. Stąd jego przydomek “Słupnik“. Ludność okoliczna przynosiła mu pokarm, który on ograniczał do ostatecznych granic, chłoszcząc swoje ciało nieustannym postem. Od deszczu i nadmiernego słońca chronił go kaptur. Wiele godzin spędzał na kontemplacji. Dziwny sposób pokuty ściągał do niego mnóstwo ciekawych, nawet spośród pogan. Teodoret wspomina, że w ten sposób Symeon nawrócił wiele tysięcy przybyszów z pogańskiej Arabii i Persji.
Słup i platforma na nim służyły św. Symeonowi za ambonę, z której nauczał prawd wiary, broniąc jej przeciwko nestorianom, którzy wówczas szerzyli swoje błędy, a mieli poparcie u najwyższych władz duchownych i świeckich. Przychodzono do Świętego po poradę, proszono o wstawiennictwo przed Panem Bogiem tak w sprawach prywatnych, jak publicznych. Sam cesarz rzymski Marcin miał się tu kiedyś zjawić. Cesarz Leon I oddawał Symeonowi najwyższe pochwały. Św. Symeon miał opuścić ziemię dnia 28 sierpnia 459 roku. Pogrzeb jego był prawdziwym triumfem. Wziął w nim udział patriarcha Antiochii, 6 biskupów, gubernator cesarski, mnóstwo mnichów i niezliczone rzesze wiernych.
Niebawem ciało jego przewieziono w uroczystej procesji z Antiochii do Konstantynopola. Relikwię jego czaszki otrzymali w darze kameduli w Arezzo w 1204 roku. Na miejscu, gdzie stał słup, za panowania cesarza Zenona (474-491) wystawiono wspaniałą świątynię. Do sanktuarium, które należało do najgłośniejszych na Wschodzie, wędrowali pątnicy z bardzo odległych stron aż do wieku XVII. W roku 1936 na miejscu zburzonej przez Arabów świątyni wystawiono ołtarz.
Doroczną pamiątkę św. Symeona Słupnika obchodzono w różnych dniach. Najczęściej jednak 5 stycznia. Świętych o tym imieniu zna hagiografia 21, błogosławionego - 1.