Święty Jan Nepomucen Neumann

1811-1860
Nasz Święty urodził się w Prahaticach, w Czechach, 28 marca 1811 roku. Jego ojciec, Filip, był niemieckim rzemieślnikiem i pochodził z Bawarii. Matka jego, Agnieszka, była zapewne również Niemką. W domu mówiono po niemiecku.. W rodzinie panowała atmosfera głęboko religijna. Toteż z sześciorga dzieci aż czworo poświęciło się na służbę Panu Bogu.
Jan po ukończeniu studiów średnich (1831) wstąpił do wyższego seminarium w Budziejowicach. W dwa lata potem (1833) przeniósł się do metropolitalnego seminarium w Pradze, gdzie ukończył studia teologiczne (1834).
Biskup jednak odmówił mu święceń, jako powód podając, że nie ma dla neoprezbiterów stanowisk. Był to wielki cios dla kleryka. Udał się przeto do Ameryki (USA) w nadziei, że tu jego praca kapłańska się przyda. Spotkał go wszakże jeszcze cięższy zawód. Daremnie błagał o przyjęcie go do jakiejś diecezji i o udzielenie mu święceń kapłańskich, by mógł pracować dla emigrantów niemieckich lub wśród Indian. Wszędzie spotkała go odmowa. Dopiero przyjął go biskup Nowego Jorku i udzielił mu święceń: subdiakonatu, diakonatu i kolejnego prezbiteratu. Pozwolił mu też w rozległej swojej diecezji w okolicach Niagary rozpocząć pracę wśród Indian. Jako wędrowny duszpasterz z plecakiem na ramionach przemierzał setki kilometrów, by nieść pomoc szczepom indiańskim. Był wszystkim: kapłanem, lekarzem, architektem, kucharzem.
Rychło jednak przekonał się, że jest to praca ponad siły. Odezwała się w nim tęsknota za życiem wewnętrznym. Wstąpił więc do zakonu redemptorystów (1840). Musiał Święty wyróżniać się niezwykłymi zaletami umysłu i serca, skoro już po dwóch latach od złożenia ślubów został mianowany przełożonym domu w Pittsburgu (1844-1847); następnie powierzono mu urząd wiceprzełożonego wszystkich domów zakonu w USA (1847-1849). Z kolei został przełożonym domu i proboszczem w Baltimor (1851-1852). Na wszystkich tych stanowiskach wykazywał niezwykłą gorliwość i apostolską inicjatywę. Zwróciło to na niego uwagę władz kościelnych. Dnia 28 marca 1852 roku papież Pius IX mianował go biskupem Filadelfii. Święty oddał się diecezji z nieograniczonym poświęceniem. Zaczął od wizytacji, odwiedzając nawet najdalej wysunięte osady i duszpasterzy. Wizytację łączył z kilkudniowymi rekolekcjami, które sam wygłaszał. Budował kościoły, zakładał nowe placówki duszpasterskie, fundował szkoły parafialne. Zreformował seminarium wyższe i niższe dla kształcenia kleru, odbył trzy synody, wystawił katedrę, kilka szpitali, przytułek dla sierot.
Tak wytężona praca przedwcześnie stargała mu siły. Padł na posterunku na atak serca na jednej z ulic Filadelfii, mając zaledwie 48 lat. Grób jego stał się miejscem pielgrzymek. Dnia 13 października 1963 roku w czasie drugiej sesji Soboru Watykańskiego II papież Paweł VI dokonał jego beatyfikacji, a dnia 19 czerwca 1977 roku tenże papież wpisał go uroczyście do katalogu świętych. W ceremonii kanonizacji wzięło udział: 32 kardynałów, wielu biskupów i liczne rzesze wiernych. Z USA przybyło: 4 kardynałów, 85 biskupów, korpus dyplomatyczny i ok. 30 000 wiernych.
Św. Jan Nepomucen Neumann był czwartym z kolei biskupem Filadelfii.